GeDichterbij

gedichten en kaartjes op aanvraag
meditatief gedicht

Browsing Posts in gedichten

De kunst van het Over leven:
Onze daden worden bepaald door omstandigheden.
Hoe redden we ons in de wedloop waarmee wij zijn omgeven?

Voortijdig genoodzaakt te reageren
nog voor dat we zelf ons zijn hebben kunnen regisseren
Plots komt die vraag: Is dit wat ik wilde met wat mij is gegeven?
Vanwaar al dat dwangmatig overleven?

In een opwelling kunnen mensen reageren,
Onze trouwste toeschouwer is ons geweten
Hoe mooi is dat, nooit te worden vergeten
deze zal nooit ons wezen negeren

Al zeven jaar sprankelt die vonk tussen ons
en zijn mijn ogen en hart open gegaan
Iets waarvan ik niet wist dat het bestond
hier vangt voor ons een nieuw leven aan.

Jij bent een man die er voor gaat
je weet wat nodig is op ieder moment
Bij wie het leven nooit stilstaat
en toch weet je hoe je mij verwent.

Mijn hart vlamt voor jou
Jij bent de man voor mij
Neem mij tot jouw vrouw
dit warme gevoel gaat nooit voorbij

Onze liefde stroomt als vloeibaar goud
in jouw armen voel ik me gedragen
Nu de man van wie ik zo innig houd
mijn hand en trouw is komen vragen

Tijd om ons te laten gaan
we onze liederen laten galmen
moe, bezweet maar voldaan
inslaap te vallen in jouw armen

Jij bent bij me in mijn hart op ieder moment
ik wil je vasthouden liefhebben en beminnen
een mengsel van verlangen en genot dat nooit went
Ik wil met jou en de jongens een nieuw leven beginnen

Je kwam door water gedragen

wees welkom in onze veilige haven

Laat je hartje dansen op de golven

haarzuiver zal de weerklank je volgen

Zoals de wind waait door je haren

mag je het leven op jouw manier ervaren

Volg het schijnsel dat je hier heeft gebracht

laat ons je baken zijn in het holst van de nacht

Luister naar het tij dan is geen golf te hoog

en zeilt jouw schip tot onder de regenboog

Voort schrijdt de tijd
altijd anders dan ik verwachtte
doch aangenaam verblijdt
met wat de engelen brachten

Maar waarom, vraag ik het leven
is mijn schip vol dromen
waar ik alles voor wil geven
nog steeds niet aangekomen

Ook zijn er op mijn weg
grote kraters ingeslagen
is het mijn lot of domme pech
mijn hart zit vol met vragen

wel heb ik geleerd:
alles heeft twee zijden
waaraan ik me heb bezeerd
kan me niet weer misleiden

Het leven neemt zijn loop
brengt ons vreugd en smart
wat blijft is de hoop
en de roep van ons hart

Doch in de donkerste tijden
blikkert stilletjes het kleinste vonkje
en brengt ons ver voorbij het lijden
met haar hoopvol geflonker

een straaltje dat alles verbindt
versmelting verleden-toekomst-heden
het leven dat zichzelf hervindt
het antwoord op mijn gebeden

*

Waarvan spint eigenlijk de tijd haar draad, de draad waarover wij lopen
waardoor we verleden en toekomst zien en het idee dat het ergens verder gaat

Waarheen vliedden al die jaren die verstreken in onwetendheid
ook mijn dromen kostten heel veel tijd zal iemand dat allemaal bewaren?
Om nog eens grondig na te gaan of ik soms kansen heb verspeeld
en of mijn wonden weer zijn geheeld of dat er nog hoofdstukken openstaan

De belofte van het leven is immens
doch ingeperkt met regels en wetten, gedragscodes en etiketen
de roep naar vrijheid is dan ook zo intens
Toch sloft de massa in het gelid, alles meeslepend in haar val
verpletterd door de macht van het getal wordt alles wat afwijkt verstikt

De tijd vernieuwt, opent een nieuwe zet terwijl het geheugen haar verwachting herhaalt
Uiteindelijk wordt door gevoel bepaald wat daarin voor mij is weggelegd
Het nieuwe met het oude te rijmen in vergeving, liefde en betrokkenheid
hart en ziel kennen de juiste tijd om ons van ons lot te bevrijden

*